|
Schuimen van kunststoffen (hard PU-schuim)
Op dit moment (2004) mag hard PU-schuim niet meer met behulp van HCFK’s worden opgeschuimd. Met name HCFK141b was een veelgevraagd schuimmiddel. Dit schuimmiddel mag sinds 1 januari 2004 niet meer gebruikt worden. Onder bepaalde voorwaarden kan koolzuur, eventueel gemengd met andere gassen, een alternatief vormen.
Werkingsprincipe
Hard PU-schuim wordt gefabriceerd door een chemische reactie tussen een polyol en een isocyanaat (MDI). Bij deze reactie komt koolzuur vrij. Is een lagere dichtheid verreist, dan moet er een extra schuimmiddel worden toegevoegd. Dit schuimmiddel wordt over het algemeen in de polyol bijgemengd, maar dit is niet strikt noodzakelijk. Het schuimmiddel kan ook in de isocyanaat worden opgelost. In de zogenaamde 'mixing head' komen de polyol (met additieven) en de isocyanaat samen onder een druk die tussen de 50 en 150 bar ligt. Zodra de gemixte vloeistof de spuitmond verlaat, zal het schuimen tot een bepaalde dikte. Dit schuimen wordt dus veroorzaakt door de chemische reactie en door de drukdaling, waardoor het schuimmiddel vrijkomt. Bijgaande tekening geeft de basis van een schuimsysteem weer.
Als schuimmiddel werd veelvuldig HCFK141b gebruikt, maar ook andere HCFK’s werden gebruikt. Hiernaast wordt ook van water en pentanen gebruik gemaakt. Water reageert met de isocyanaat tot koolzuur, wat dus voor het schuimeffect gebruikt wordt. Water heeft echter als nadeel dat het isocyanaatverbruik wordt verhoogd door deze extra reactie.
Bij processen waar water gebruikt wordt, kan het water door koolzuur worden vervangen. Dit heeft als voordeel dat er minder isocyanaat wordt gebruikt, waardoor de kostprijs per eenheid product lager kan liggen.
Toepassing
Er wordt vanuit gegaan dat er met zuivere koolzuur wordt geschuimd. De onderstaande afbeelding geeft schematisch de gasinstallatie aan:
gasinstallatie (GIF, 4,4Kb) |
