|
Als we afstevenen op een waterstof economie, zullen we over economisch rendabele productie-, transport- en distributie- en opslag methoden moeten beschikken.
Er zijn twee mogelijke waterstofgasbronnen. Eén daarvan is het reformen van fossiele brandstoffen. Olie en aardgas bevatten koolwaterstoffen. In een steam reformer kunnen we de waterstof van de koolstof splitsen. Het residueel koolstof wordt vrijgegeven onder de vorm van koolstofdioxide. Ondanks deze imperfectie, worden steam reformers aanzien als de meest valabele interim oplossing.
Uiteindelijk, in een pure waterstofgas gebaseerde samenleving, zal men moeten streven naar een hernieuwbare waterstof bron ter vervanging van de fossiele brandstof. Elektrolyse van water is de beste manier om dit te bereiken. Water neemt 71% van het aardoppervlak voor zijn rekening. Elektrolyse splits het water in zijn componenten waterstof en zuurstof.
Het waterstofgas kan opgeslagen worden (als samengeperst gas of als vloeistof), getransporteerd en als brandstof gebruikt worden in een verbrandingsmotor, of in een brandstofcel om elektrische energie op te wekken. Zonnewarmte of de energie van een waterkrachtcentrale kunnen gebruikt worden voor de elektrolyse van water tot waterstofgas, en zo een volledig schone, duurzame en hernieuwbare energiecyclus vormen. Immers straalt de zon genoeg warmte in een uur, om de wereld een jaar van energie te voorzien. |
